حرف ناصح ز خیال تو نشد مانع ما

جمله زنگ ست اگر آینه بردارد نم

غنچه وا شده آغوش وداع رنگ ست

به فسون دل خرم نتوان شد خرم

آرزو نیست چراغی که توان کشت به دم

عجز رفتار همان مرکز جمعیت ماست

قدم از آبله آن به که ندزدد شبنم