عجز رفتار همان مرکز جمعیت ماست

به فسون دل خرم نتوان شد خرم

حرف ناصح ز خیال تو نشد مانع ما

آرزو نیست چراغی که توان کشت به دم

قدم از آبله آن به که ندزدد شبنم

کو مقامی که توان مرکز هستی فهمید

از زمین تا فلک آغوش گشوده ست عدم