بسته ام صد چشم اما یک مژه نغنوده ام

نی به دنیا نسبتی دارم نه با عقبا رهی

ناامیدی در بغل چون کوشش بیهوده ام

اینقدر یارب پر طاووس بالینم که کرد

دستگاه نقد هر چیز از وفور جنس اوست

خاک بر سرکرده باشم گر به خویش افزوده ام

بیدل از خاکستر من شعله جولانی مخواه