مشق راحت نیست مژگانی که می آرم بهم

زبر سرپوش حباب از گنبد عمامه ام

در فراقت خواستم درد دلی انشا کنم

جوش زد خون پرده های دیده اشک از نامه ام

بی رخت خط می کشد بر لوح هستی خامه ام

طاقت شور دماغ من ندارد کاینات

می زند آتش به عالم گرمی هنگامه ام