بی رخت خط می کشد بر لوح هستی خامه ام

در فراقت خواستم درد دلی انشا کنم

جوش زد خون پرده های دیده اشک از نامه ام

مشق راحت نیست مژگانی که می آرم بهم

طاقت شور دماغ من ندارد کاینات

می زند آتش به عالم گرمی هنگامه ام

برنمی دارد دماغ وحدتم رنگ دویی