می زند آتش به عالم گرمی هنگامه ام

مشق راحت نیست مژگانی که می آرم بهم

بی رخت خط می کشد بر لوح هستی خامه ام

طاقت شور دماغ من ندارد کاینات

برنمی دارد دماغ وحدتم رنگ دویی

غنچه سان کرده است بوی خود معطر شامه ام

معنی ام اجزای بیرنگی ست بیدل چون حباب