طاقت شور دماغ من ندارد کاینات

جوش زد خون پرده های دیده اشک از نامه ام

مشق راحت نیست مژگانی که می آرم بهم

بی رخت خط می کشد بر لوح هستی خامه ام

می زند آتش به عالم گرمی هنگامه ام

برنمی دارد دماغ وحدتم رنگ دویی

غنچه سان کرده است بوی خود معطر شامه ام