رفته ام عمریست زین گلشن به یاد جلوه ای

سیل هم از بیکسی گنجیست در وبرانه ام

ذوق چتر شاهی و بال هما منظورکیست ؟

کم نگردد سایه مو از سر دیوانه ام

گوش نه بر بوی گل تا بشنوی افسانه ام

در زراعتگاه چرخ مجمری همچون سپند

برگ دود آرد برون گر سبز گردد دانه ام