گوش نه بر بوی گل تا بشنوی افسانه ام

ذوق چتر شاهی و بال هما منظورکیست ؟

کم نگردد سایه مو از سر دیوانه ام

رفته ام عمریست زین گلشن به یاد جلوه ای

در زراعتگاه چرخ مجمری همچون سپند

برگ دود آرد برون گر سبز گردد دانه ام

روزگاری شد که چون چشم ندامت پیشگان