سیل را تا بحر ساز محملی در کار نیست

برگ دود آرد برون گر سبز گردد دانه ام

روزگاری شد که چون چشم ندامت پیشگان

باده ها ازگردش خود می کشد پیمانه ام

می برد شوقت به دوش لغزش مستانه ام

قبله خوانم یا پیمبر یا خدا یا کعبه است

اصطلاح عشق بسیار است و من دیوانه ام