حیرتی دارم ز اسباب جهان در کار و بس

شوق جوشی زد که من پنداشتم میخانه ام

نشئه از خود ربای محرم وبیگانه ام

گردش رنگم ، به دست بیخودی پیمانه ام

نقش دیوارست چون آیینه رخت خانه ام

ظرف و مظروف اعتبار عالم تحقیق نیست

وهم می گوید که او گنج است و من ویرانه ام