ظرف و مظروف اعتبار عالم تحقیق نیست

گردش رنگم ، به دست بیخودی پیمانه ام

حیرتی دارم ز اسباب جهان در کار و بس

نقش دیوارست چون آیینه رخت خانه ام

وهم می گوید که او گنج است و من ویرانه ام

آتش هستی فسردم آرزو آبی نخورد

خاک کرد آخر هوای بازی طفلانه ام