یادی از ساغرکشان مشرب دیوانه ام

یک جهان حسرت لب از چاک دلم واکرده است

غیر الفت کیست تا فهمد زبان شانه ام

گردبادم غافل از کیفیت حالم مباش

بلبل من این قدر حسرت نوای درد کیست

پرده های گوش در خون می کشد افسانه ام

خاک من انگیخت در راهت غبار اما چه سود