پرده های گوش در خون می کشد افسانه ام

گردبادم غافل از کیفیت حالم مباش

یادی از ساغرکشان مشرب دیوانه ام

بلبل من این قدر حسرت نوای درد کیست

خاک من انگیخت در راهت غبار اما چه سود

شرم خواهد آب کرد از وضع گستاخانه ام

رنگ بنیادم نظرگاه دو عالم آفت است