بلبل من این قدر حسرت نوای درد کیست

غیر الفت کیست تا فهمد زبان شانه ام

گردبادم غافل از کیفیت حالم مباش

یادی از ساغرکشان مشرب دیوانه ام

پرده های گوش در خون می کشد افسانه ام

خاک من انگیخت در راهت غبار اما چه سود

شرم خواهد آب کرد از وضع گستاخانه ام