هرکجا روشن کنند از سرو او شمع چراغ

گوشها میخانه شد از نعره مستانه ام

عمرها شد از مقیمان سواد وحشتم

ریخت چشم او به گرد سرمه رنگ خانه ام

ناله قمری شود خاکستر پروانه ام

نشئه سودا به این نیرنگ هم می بوده است

سنگ را گل می کند شور سر دیوانه ام