سبحه را هم خاک کرد اندوه بی زناری ام

همچو شبنم کاش با خواب عدم می ساختم

جز عرق آبی نزد گل بر سر بیداری ام

اشک شمع کشته آخر در قفای آه رفت

هرکجا باشم کدورت جوهر راز من است

چون غبار از خاک دشوار است بیرون آری ام

عجز طاقت گر نباشد ناله پیش آهنگ کیست