عجز طاقت گر نباشد ناله پیش آهنگ کیست

سبحه را هم خاک کرد اندوه بی زناری ام

هرکجا باشم کدورت جوهر راز من است

چون غبار از خاک دشوار است بیرون آری ام

بی پر و بالی شد افسون جنون منقاری ام

همچو گوهر خاک گردم تا کی از وهم وقار

یک نفس کاش آب سازد خجلت خود داری ام