هر چیز سیاهی کرد بر بال هما بستم

شبنم به سحر پیوست از خجلت پستی رست

آن دل که هوایی بود بازش به هوا بستم

بخت سیهی دارم کز سایه اقبالش

چون سبحه ز زنارم امکان رهایی نیست

یارب من سرگردان خود را به کجا بستم

هنگامه وهمی چند از سادگی ام گل کرد