به سیم و زر چه امکانست فقرم سرفرود آرد

چه دارد مدعی با من مگر بوسد سر انگشتم

اگر صد نوبتم ناز تو راند تیغ برگردن

همان چون شمع ازتسلیم بر چشم تر انگشتم

گلوی حرص می افشارد از انگشتر انگشتم

اگر چون گردباد از خاکساری می شدم غافل

قلم برکهکشان می راند تحریک سر انگشتم