اگر چون گردباد از خاکساری می شدم غافل

همان چون شمع ازتسلیم بر چشم تر انگشتم

به سیم و زر چه امکانست فقرم سرفرود آرد

گلوی حرص می افشارد از انگشتر انگشتم

قلم برکهکشان می راند تحریک سر انگشتم

دربن خمخانه ها مخمور من نگذشت صهبایی

صدا خواهد کشید اکنون ز طبع ساغر انگشتم