بایدم تا ابد از خود به خیالش رفتن

که ز خود نیز به سامان چراغان رفتم

تپش دل سحری بوی گلی می آورد

رفتم از خویش ندانم به چه عنوان رفتم

یارب از بهر چه آنجا من حیران رفتم

نگه دیده قربانی ام از شوق مپرس

سر آن جلوه رهی داشت که پنهان رفتم