به خواب زندگی دیدم سیاهی کم نمی گردد

تماشا پرگرانی داشت بر دوشی که خم کردم

ز دور ساغر امکان زدم فال فراموشی

بر اعداد خیال این حلقه صفری بود کم کردم

ز تشویش نفس چون صافی از آیینه رم کردم

دبستان خیالم داشت سرمشق تماشایت

نوشتم نسخه رنگی که شاخ گل قلم کردم