برای چشم بند هر دو عالم یک فسون کردم

شرار کاغذ من محمل شوق که بود امشب

که هرجا جلوه کرد آسودگی وحشت فزون کردم

شکستم رنگ و بیرون جستم از تشویش سودایی

غرورهیچکس با جرات من برنمی آید

جهان برخصم جست و من همین خود را زبون کردم

بهار آمد تو هم ای زاهد بی درد تزویری