شکستم رنگ و بیرون جستم از تشویش سودایی

به چاک صد گریبان خویش را از خود برون کردم

شرار کاغذ من محمل شوق که بود امشب

که هرجا جلوه کرد آسودگی وحشت فزون کردم

برای چشم بند هر دو عالم یک فسون کردم

غرورهیچکس با جرات من برنمی آید

جهان برخصم جست و من همین خود را زبون کردم