فلکها را زمین سایه های تاک می کردم

به این گرد چمن چیزی که دارد اضطراب من

گر از پا می نشستم عالمی را خاک می کردم

قضا گر می گرفت از من غبار قدردانیها

به جست و جو اگر حاصل شدی اقبال پا بوسش

سر افتاده را پیش از قدم چالاک می کردم

به یاد لعل اوگر می کشیدم از جگر آهی