عام شد درسی که من هم صفحه ای مسطر زدم

برگ برگ این گلستان پرده ساز منست

هر کجا رنگی شکست آهنگ شد من پر زدم

سینه چاکان چون سحر مشق فنا آماده اند

ای حریفان قدر استغنای دل فهمیدنی ست

من به این یک آبله پا بر هزار افسر زدم

رهمنای منزل مقصد ندامت بوده است