سیر از خود رفتنی کردم ز عشرتها مپرس

حرص را می خواستم سیلی زنم گردن زدم

رشک همچشمی نرفت از طبع غیرت زای من

هرکجا آیینه دیدم بر دل روشن زدم

رنگ بالی زد که آتش در گل و گلشن زدم

پیری از من جز ندامت شیوه ای دیگر نخواست

حلقه تا گردید قامت بر در شیون زدم