عافیت ها رقص بسمل شد که گفت وگو شدم

کاش اوج عزتم با نقش پا می شد بدل

آسمان گل کردم و با عالمی یک رو شدم

آسمان ساز سلامت نیست وضع ما و من

ت ر جمان عبرتم از قامت پیری مپرس

تا فنا رنگ اشارت ریخت من ابرو شدم

وحشتم آخر ز زندانگاه دلتنگی رهاند