تا فنا رنگ اشارت ریخت من ابرو شدم

آسمان ساز سلامت نیست وضع ما و من

عافیت ها رقص بسمل شد که گفت وگو شدم

ت ر جمان عبرتم از قامت پیری مپرس

وحشتم آخر ز زندانگاه دلتنگی رهاند

خانه صحرا گشت از بس دیده آهو شدم

یادم آمد در رهت ذوق به سر غلتیدنی