ما و من چیزی نکرد انشا که باید فهم کرد

چشم ما زین بیشتر دیگر چه پوشاند عدم

مرگ هم از فتنه خلد و جحیم آسوده نیست

کاش این گردی که ما دارپم بنشاند عدم

می نویسد هستی ام سطری که می خواند عدم

همچو بوی گل ز نقد ما فنا سرمایگان

هم ز خود گیرد شمار آنچه بستاند عدم