شکست رنگ نهان کرد زیر بال خودم

غبار دامن هر موج نیست قطره من

چو اشک در گره صافی زلال خودم

رسیده ضعف بجایی که همچو شمع خموش

بهار نازم و کس محرم تماشا نیست

به صد خیال یقین شد که من خیال خودم

وداع ساز نموده ست ضعف پیکر من