انفعال شخص پیدایی ست جسم لاغرم

چون سپندم آرزوها به که در دل خون شود

ورنه تا پر می فشاند ناله من خاکسترم

هیچکس آیینه دار ناتوانیها مباد

هستی من بر عدم می چربد از بی حاصلی

خاک را تر کرد خشکیهای آب گوهرم

کس ندارد زین چمن سامان یک شبنم تمیز