تخم اشک حیرتم بی ریشه نظاره نیست

پوشیدن لباس عافیت شد در برم

همچوشبنم جذبه خورشید حسنی دیده ام

چون نگه پرواز دارد اشک با چشم ترم

در گره چون رشته پنهان است موج گوهرم

از خط لعل که امشب سرمه خواهد یافتن

می پرد بیدل به بال موج چشم ساغرم