چون نگه پرواز دارد اشک با چشم ترم

در محیط حادثات دهر مانند حباب چشم

پوشیدن لباس عافیت شد در برم

همچوشبنم جذبه خورشید حسنی دیده ام

تخم اشک حیرتم بی ریشه نظاره نیست

در گره چون رشته پنهان است موج گوهرم

از خط لعل که امشب سرمه خواهد یافتن