چو شبنم کاش بخشد چشم تر یک آشیان وارم

چوکوهم بسکه افکنده ست از پا سرگرانبها

به سعی غیر محتاجم همه گر ناله بردارم

درین گلزار عبرت گوشه امنی نمی باشد

ندانم شعله جواله ام یا بال طاووسم

محبت در قفس دارد به چندین رنگ ز نارم

به این رنگی که چون گل در نظر دارد بهار من