ندانم شعله جواله ام یا بال طاووسم

به سعی غیر محتاجم همه گر ناله بردارم

درین گلزار عبرت گوشه امنی نمی باشد

چو شبنم کاش بخشد چشم تر یک آشیان وارم

محبت در قفس دارد به چندین رنگ ز نارم

به این رنگی که چون گل در نظر دارد بهار من

به گرد خویش گردانده ست یاد او چه مقدارم