ندیده ام چقدر بیش ازکمی که ندارم

فکنده است به خوابم فسون مخمل و دیبا

به زبر سایه دیوار مبهمی که ندارم

به صفرنسبت من کرد هرکه محرم من شد

چو شمع سرفکنم تاکجا زشرم رعونت

گران فتاد به دوش من آن خمی که ندارم

به قطع الفت اسباب مانده ام متحیر