چو شمع سرفکنم تاکجا زشرم رعونت

به زبر سایه دیوار مبهمی که ندارم

به صفرنسبت من کرد هرکه محرم من شد

ندیده ام چقدر بیش ازکمی که ندارم

گران فتاد به دوش من آن خمی که ندارم

به قطع الفت اسباب مانده ام متحیر

فسان زنید به تیغ تنک دمی که ندارم