به صفرنسبت من کرد هرکه محرم من شد

قفس هم آب شد از خجلت رمی که ندارم

فکنده است به خوابم فسون مخمل و دیبا

به زبر سایه دیوار مبهمی که ندارم

ندیده ام چقدر بیش ازکمی که ندارم

چو شمع سرفکنم تاکجا زشرم رعونت

گران فتاد به دوش من آن خمی که ندارم