که نتواند بجز حیرت نمودن چشم غمازم

نفس تا بال بر هم می فشاند ناله می گردد

ز استغنای نومیدی بلند افتاده اندازم

ز اسرار محبت صافی آیینه ای دارم

قدح پیمایی الفت ندارد رنج مخموری

ز بس گردیده ام گرد سر او نشئه نازم

کمال من عروج پایه دیگر نمی خواهد