تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم

ز شمع کشته داغی هم اگر یابی غنیمت دان

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی

شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم

ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می پرسی