شدم خاک و فرو ننشست توفان غبار من

نگاه حیرت انجامم تماشا داشت آغازم

ندارد ذره موهوم بی خورشید رسوایی

تو کردی جلوه و افتاد بر رو تخته رازم

هنوز از پرده ساز عدم می جوشد آوازم

ز درد سعی ناپیدای تصویرم چه می پرسی

سرا پا رنگم اما سخت بیرنگ است پروازم