به هر تقدیر خورشیدیست سامان غبار من

سری می آورم درگردش و افلاک می سازم

نمی دانم چسان کام امید از عافیت گیرم

که من در بیخودیها نیز با ادراک می سازم

به گردون گر ندارم دسترس با خاک می سازم

به عشقت تا ز ننگ وضع بی دردی برون آیم

جبین را هم ز خجلت دیده نمناک می سازم