جبین را هم ز خجلت دیده نمناک می سازم

به هر تقدیر خورشیدیست سامان غبار من

به گردون گر ندارم دسترس با خاک می سازم

به عشقت تا ز ننگ وضع بی دردی برون آیم

به این انداز نتوان ریشه سامان دویدن شد

دلی چون آبله پا مزد سعی تاک می سازم

ز استغنای نومیدیست با من دست افسوسی