قفس چندان که تنگی می نماید دانه می سازم

رم لیلی نگاهان گرد تعمیر جنون دارد

چو وحشت در سواد چشم آهو خانه می سازم

عقوبتها گوارا کرد بر من بی پر و بالی

دما غ طاقتی کو تا توان گامی ز خود رفتن

سرشکی ناتوانم لغزشی مستانه می سازم

سر و برگ تسلی دیده ام وضع عبارت را