که هر جا می شود چشمم دچار خویش می سوزم

اگر آسوده ام خواهی به محفل چهره ای بگشا

سپندی جای خویش اول قرار خویش می سوزم

نمی دانم چه آتش بر جگر دارد شرار من

خرام فرصت کارم ، وداع الفت یارم

به هر دل داغ واری یادگار خویش می سوزم

درین گلزار عبرت باد در دست است کوششها