خرام فرصت کارم ، وداع الفت یارم

سپندی جای خویش اول قرار خویش می سوزم

نمی دانم چه آتش بر جگر دارد شرار من

که هر جا می شود چشمم دچار خویش می سوزم

به هر دل داغ واری یادگار خویش می سوزم

درین گلزار عبرت باد در دست است کوششها

عبث همچون نفس رنگ بهار خویش می سوزم