آسان نمی رسد به تسلی جنون من

کز هر نگه به صد گل تغییر می رسم

از نارسایی ثمر خام من مپرس

تا رنگ زرد نیز همان دیر می رسم

چون ناله رفته رفته به زنجیر می رسم

ای قامت خمیده دو گام آرمیده رو

من هم به تو همین که شدم پیر می رسم