چون ناله رفته رفته به زنجیر می رسم

از نارسایی ثمر خام من مپرس

تا رنگ زرد نیز همان دیر می رسم

آسان نمی رسد به تسلی جنون من

ای قامت خمیده دو گام آرمیده رو

من هم به تو همین که شدم پیر می رسم

همدم چو فرصت از دو جهان قطع الفت است